Coquille

Mezuniyetlerinin üzerinden otuz yıl geçtikten sonra, bir adam ve bir kadın mezunlar buluşmasında tekrar karşılaşırlar. Artık genç değillerdir, ancak kadın onu gördüğü anda ilk aşkının anıları canlanır. Başka bir adamla evlenip ondan bir çocuk sahibi olmasına rağmen, ona olan sevgisi hiç azalmamıştır. Onu ayakta tutan şey, çocuğun ona verdiği beyaz bir deniz kabuğu ve Jean Cocteau'nun "Kulaklarım kabuklar, denizin sesini sevgiyle dinler..." dizelerinden oluşan bir ifadedir. Boşanır, memleketine döner ve "Coquille" yani "kabuk" adını verdiği bir bar açar. İkisinin de haberi olmadan, beklenmedik bir olay gelişir...